Skip to main content

ช่วงโชว์ของ "ต่างหูหนีบ"

            สวัสดีค่ะทุกท่าน ก่อนที่เราจะพาไป Mojiko
เราขออวดต่างหูหนีบที่ได้มาจากญี่ปุ่นก่อนนะ
ชอบมาก จึงอยากอวด

ทริปญี่ปุ่นครั้งที่ 1 และเป็นครั้งแรก
ประเทศที่ไม่คิดไม่ฝันว่าจะได้ไป
ประเทศที่เคยดูแต่ซีรีย์ ภาพยนตร์
ประวัติศาสตร์ โชกุน ซามูไร กิโมโนอะไร ไม่เข้าใจ
และ รู้สึกสับสนกับวัฒนธรรมของเขานิดๆ

ก่อนไปเราไม่รู้อะไรเลย
ขนาดเพื่อนพยายามหาข้อมูลและยัดเยียดให้อ่าน
แต่ดูเหมือนสมองของป้าคนนี้จะไม่รับอะไรทั้งนั้น
นางรู้จักแค่ไดโซะ ชิเซโด้ Perfect Whipคุมะมง
นางเริ่มอ่านหนังสือ ทางรถไฟสายดาวตก
เริ่มรู้จัก Aso Boy
Yufuin No Mori
Seven Star

เมื่อวันเดินทางมาถึง เราได้แต่เดินตามเพื่อน
ตามน้องๆ
เพราะตรูไม่รู้อะไรเลยค่ะ ที่นี่ที่ไหนคะ
แนะนำอะไรไม่ได้ค่ะ

เอาหละมาเข้าเรื่อง ต่างหูหนีบ

ทริป 8 วัน มีฟรีเดย์ 1 วัน ให้ทุกคนไปไหนก็ได้
หลังจากออกไปกินข้าวกับเพื่อนผอง น้องพี่ อิ่มหนำเตรียมกลับที่พัก แต่ก่อนจะถึงที่พัก
มันต้องผ่าน Bus Terminal และที่แห่งนี้มีทั้งร้านอาหาร
ร้านเสื้อผ้า ไดโซะ ลอว์สัน ร้านขายยา/ร้านเครื่องสำอางค์
 ร้าน300เยน ร้านขายรองเท้า
เพื่อนบอกว่าชั้น 7 อ่ะ ร้านเกมส์นะ
กาชาปองโคตรเยอะ

หลังจากแยกย้ายกับสมาชิกทัวร์
ที่ไปละลายทรัพย์แถวเทนจิน
เราแวะเดินเล่น หาเสบียงก่อนเข้าที่พัก เดินไปเดินมา
ขอโฉบไปร้าน 300 เยนหน่อยนะ
ของน่ารักทั้งนั้นเลย และเราก็เจอสิ่งของต้องตาต้องใจ นั่นคือ
ต่างหูหนีบ ในราคา 300 เยน + ภาษี ก็เป็น 324 เยน
แบบหลากหลาย ดูหรูหรา
 ที่สำคัญตัวอะไหล่มันไม่เหมือนที่มีขายในบ้านเราว่ะเฮ้ยยยยยย
คือมันสวย แล้วก็เนียนมาก

ให้ดูใบเสร็จชัดๆ เลย ร้าน Illusie300


ยืนอยู่มุมนี้นานมากๆ เพราะเลือกไม่ถูก
 อยากได้หลายอันแต่ก็เกรงใจเงินในกระเป๋า

สุดท้ายเลือกอันที่คิดว่าเข้ากับทุกชุด
เข้ากับหลายๆ งาน ใส่ทำงานได้ ใส่เที่ยวได้
ใส่ไปงานก็ได้

1. มุกเรียบๆ


2. รูปดาว เข้ากับสร้อยคอที่เรามี

คราวนี้มาดูงานของเค้าซิ 90 บาทนี้เป็นแบบไหนนะ
ต้องขออภัยที่ภาพเบลอนะฮะ
อะไหล่สีขาวใส ยืดหยุ่นพอสมควร

ด้านหน้าเป็นแบบนี้คล้ายๆ อะไหล่แบบตะปูเลยเนอะ

สิ้นสุดการอวด เสียเงินไป¥648
ยังน้อยกว่าค่าคีบตุ๊กตาและกาชาปองอีกจ้า

ปล.ถ้าท่านใดทราบว่าอะไหล่ต่างหูหนีบแบบนี้มีที่ไหนบ้าง
โปรดคอมเม้นท์บอกเรานิดนึง จักเป็นพระคุณยิ่ง

Comments

Popular posts from this blog

เดคูพาจ (Decoupage)

    ช่วงนี้กำลังเห่องานเดคูพาจ (บ้างก็เขียนว่าเดโคพาจ เดคโคพาจ นะ) เราเห็นคนอื่นทำ แล้วอยากลองทำบ้าง ไม่ได้ทำขายอะไรนะ ส่วนใหญ่ทำใช้เอง ทำให้เพื่อนบ้างบางโอกาส สนุกดี     ตอนที่สนใจเดคูพาจใหม่ๆ เราสั่งของผ่านทางเว็บไซต์ตลอดเลย โดยเฉพาะ Facebook มีให้เลือกหลายร้านมากๆ เพราะเราไม่สะดวกไปจตุจักร เนื่องจากไกลบ้าน และไม่คุ้มค่ารถ      วันหนึ่งมีโอกาสไปเดินสำเพ็ง-พาหุรัด ก็เจอร้านๆ นึง เราเคยซื้อของร้านนี้ตั้งแต่ขายเทียนเจล สีเพ้นท์แก้ว/กระจก ขวดโหล จนมาถึงวันนี้ที่ร้านนี้มีขายทั้งน้ำยา กาว กระดาษ ตะกร้า กระเป๋าสาน ล่าสุดที่ไปมีกระเป๋าสตางค์แบบยาว  และอื่นๆ อีกมากมาย น่ารักน่าสนใจล่อเงินในกระเป๋าอีกแล้ว     ฉะนั้น วันนี้เราขอนำเสนอ "ตะขอแขวนเข็มขัด" (เรียกแบบนี้แหละ ก็มันเป็นตะขอที่เราต้องการเอามาใช้แขวนเข็มขัดนี่)  สาเหตุที่เราต้องทำเพราะว่า แม่ของเราคลั่งไคล้เข็มขัดมาก เราไม่รู้นะชาวบ้านเขาเก็บเข็มขัดกันยังไง แต่บ้านเราม้วนๆ แล้ววางไว้ในตู้เสื้อผ้า หรือพาดไว้ที่ใดที่หนึ่ง(สำหรับเส้นที่ใช้บ่อย)       อยู่ไปจำนวนมันเพ...

ว่าด้วยต่างหูหนีบ

ต่างหูหนีบมาอีกแล้ว ทำไงได้ก็คนมันเห่อนี่นะ      ด้วยความมุ่นมั่นที่จะทำต่างหูแบบหนีบให้เหมือนต่างหูแบบเจาะมากที่สุด ทำให้ต้องดั้นด้นค้นฟ้าคว้ากาวไกลถึงสำเพ็ง (ความจริงก็ไม่ไกลหรอกแค่ข้ามเจ้าพระยาไป แต่เราใช้คำให้มันเว่อร์เท่านั้นแหละ)      สำหรับต่างหูแบบห่วงเราไม่สนใจแล้ว เพราะแบบนี้มันเนียน มองเผินๆ เหมือนเราเจาะหูจริงๆ อันที่เราสนใจคือแบบตะปู ซึ่งมันดันมีสองแบบ คือมีห่วง และไม่มีห่วง (เพิ่งรู้ ตายๆๆๆ) หน้าตามันเป็นแบบนี้ ซ้ายมีห่วง สองอันขวาคือแบบไม่มีห่วง และมีหลายขนาดอีกเน้อ พอจะเห็นความแตกต่างมั้ย     แบบไม่มีห่วงนี่แหละที่เราเห็นว่ามันต้องทำอะไรอย่างอื่นได้อีก นอกจากห้อยลูกปัดธรรมดา ฉะนั้นลองเอากาวมาแปะจี้ แปะเพชรดีมั้ย แล้วจะใช้กาวอะไรดีล่ะ     แน่นอนว่าอากู๋รู้ทุกเรื่อง หลังจากค้นไปเรื่อยๆ ก็เจอกาว Epoxy ซึ่งมันสามารถยึดติดได้กับหลายพื้นผิว เช่น เหล็ก ไม้ แก้ว พลาสติก เลยตั้งใจไปสำเพ็งเพื่อซื้ออะไหล่ต่างหู และกาว epoxy (พ่อบอกว่ากาวนี้หาซื้อที่ร้านขายวัสดุก่อสร้าง แต่ไหนๆ ก็ไปสำเพ็งแล้ว รู้ชื่อร้านที่มีกาวขาย แถมรู้...

ผงโรยข้าวจากไดโซะ

ก่อนอ่านบทความนี้ จงตั้งสติและอ่านข้อความ 4 บรรทัดล่างอย่างตั้งใจ "ลิ้นใคร ลิ้นมัน" "รสนิยมใคร ก็รสนิยมมัน" "กระเพาะใคร ไตใคร ก็ไม่เกี่ยวกัน" "ฉะนั้นเธอกับฉันไม่เหมือนกันนะเออ" มาถึงตรงนี้คุณอ่านหนังสือเกิน 7 บรรทัดสั้นๆ แล้วค่ะ ดิฉันมีความยินดียิ่งที่จะเล่าเรื่องราวนี้ โดโซะ!!!!! ไดโซะ คุณผู้หญิงเดินเข้าร้านร้อยเยน เช่น ไดโซะ คุณซื้ออะไร 1. ดิ่งไปที่ของกิน 2. พุ่งตัวไปหาเครื่องสำอาง 3. ดูพวกเครื่องประดับ ถุงมือ ถุงเท้า ถุงน่อง 4. ดูของใช้ เครื่องครัวเก๋ๆ 5. ส่องของคิขุน่ารัก สำหรับเรา หาขนมก่อน หาของที่คิดว่าเรากินได้  เสบียงยามตกยาก เมื่อเงินร่อยหรอ และเอากลับมาประเทศบ้านเกิดได้ โดยไม่หมดอายุทันทีที่ออกจากแผ่นดินญี่ปุ่น สิ่งที่ใครๆ ก็แนะนำให้ซื้อ อันนี้ก็ไม่รู้ว่าไปมันเชื่อมาจากไหน หรือมันแค่อยากลองกินเบนโตะแบบที่แม่บ้านญี่ปุ่นทำ และล่อลวงด้วยการลงรูปทุกเช้าในอินสตาแกรม today's breakfast today's lunch โอ้วววว แม่จ๋า น้ำลายไหล ซึ่งมันก็ดันทุรังไปติดตามเขา...